Αθήνα,
19-7-2018
Χθες,
18-7-2018 ξεκίνησε η διαδικασία υποβολής
αιτήσεων για 51 θέσεις Δ/ντων στο Υπουργείο
Εργασίας. Είναι οι περιβόητες “κρίσεις”
που στο συγκεκριμένο Υπουργείο έγιναν
για τελευταία φορά το 2011, ενώ για
Τμηματάρχες το ...2006!
Εδώ
και χρόνια, προσπαθώ ατομικά αλλά και
μέσα από τις συλλογικότητες στις οποίες
συμμετέχω,
έμπρακτα, να
αναδείξω το απαράδεκτο γεγονός της
“ελέω Υπουργού, ΓΓ, Γενικόύ Δ/ντη ή
Δ/ντη” ...ανάθεσης καθηκόντων, αναπλήρωσης
κτλ κτλ.
Δεν
θα αναφερθώ λεπτομερώς στις ενέργειες
μου. Δεν είναι αυτός ο σκοπός.
Θα
αρκεστώ απλώς να πω ότι από τον Μάρτιο
του 2017, μου έχουν ανατεθεί ως
ο αρχαιότερος στο Τμήμα και σύμφωνα με
το αρ.87 του Υ.Κ,
καθήκοντα Προϊσταμένου στο Τμήμα Μητρώου
Κοινωνικής Οικονομίας.
Σήμερα,
λοιπόν που οι περιβόητες “κρίσεις”
είναι επιτέλους σε εξέλιξη, θεωρώ
ότι κανείς μας δεν θα πρέπει να συμμετέχει.
Συλλογικά, θα πρέπει να σαμποτάρουμε
την συγκεκριμένη διαδικασία. Μάλιστα,
έχω καταθέσει σχετική πρόταση στον
Σύλλογο και στην Ομοσπονδία μας, ώστε
να αναλάβουν αυτοί ως οφείλουν την
σχετική πρωτοβουλία.
Ο
λόγος είναι απλός: Ως
όρος για το παραδεκτό της αίτησης εχει
τεθεί η συμμετοχή στην διαδικασία
αξιολόγησης του 2017.
Είναι η εφαρμογή της διαβόητης τροπολογίας
Γεροβασίλη. Η ποινικοποίηση του
δικαιώματος στην απεργία. Συμμετέχοντας
υπό αυτόν τον όρο, νομιμοποιούμε την
κατάργηση του δικαιώματος μας να
απεργούμε. Αναιρούμε την συλλογική μας
απόφαση (θυμίζω ότι ΑΔΕΔΥ, ΟΣΥΠΕ και
Σύλλογος έχουν σε ισχύ αποφάσεις περί
απεργίας-αποχής).
Δυστυχώς,
εκ των πραγμάτων,
και για όσο δεν αποσύρεται η τροπολογία
Γεροβασίλη περί αποκλεισμού από τις
διαδικασίες κρίσεων για θέσεις ευθύνης
όσων Προϊσταμένων δεν συμμετέχουν στην
αξιολόγηση, υπάρχουν δυο
κατηγορίες απεργών:
Όσοι υφίστανται τις συνέπειες της
τροπολογίας (Προϊστάμενοι κατά το 2017)
και όσοι δεν τις υφίστανται (οι υπόλοιποι).
Υποστηρίζω με θάρρος ότι η δεύτερη
κατηγορία θα πρέπει να συμπαρασταθεί
στην πρώτη. Η αλληλεγγύη μεταξύ συναδέλφων
αποδεικνύεται στην πράξη.
Η
Κυβέρνηση χρησιμοποιεί έντεχνα τη
λογική “διαίρει και βασίλευε”,
στηριζόμενη στην εύλογη επιθυμία κάθε
υπαλλήλου να εξελιχθεί υπηρεσιακά,
βαθμολογικά, μισθολογικά. Με αυτό τον
τρόπο προσπαθεί να τσακίσει κάθε έννοια
ενότητας, συλλογικής δράσης, και αγώνα.
Προσπαθεί να μας βάλει τον έναν απέναντι
από τον άλλο. Στο τέλος, χαμένοι θα
είμαστε ΟΛΟΙ!
Η
μόνη απάντηση στην
πρόκληση που θέτει η διαδικασία κρίσεων
και στον διχασμό που σπέρνει μέσω αυτής
της διαδικασίας η Κυβέρνηση είναι
συλλογική και αγωνιστική.
Ας
μην τρέφουμε αυταπάτες: Ούτε
τα Δικαστήρια θα δικαιώσουν τις
προσπάθειες μας, ούτε καμία Κυβέρνηση.
Ο μόνος τρόπος για να
ακυρωθεί στην πράξη η τροπολογία
Γεροβασίλη είναι η αλληλεγγύη
και η ενότητα.
Το
δικαίωμα στην απεργία κερδήθηκε με αίμα
και αγώνες, είναι ιερό και απαραβίαστο.
Προσωπικά,
κατέθεσα ως όφειλα την πρόταση μου στα
συνδικαλιστικά μας Όργανα.
Παραθέτω
για την «ιστορία» τα βασικά της σημεία:
α)
Μέχρι να αποσυρθεί η τροπολογία
Γεροβασίλη, να καλέσουν οι Σύλλογοι και
η Ομοσπονδία τα μέλη τους να απέχουν
από κάθε διαδικασία (υποβολή αιτήσεων)
που σχετίζεται με τις κρίσεις για θέσεις
ευθύνης στο Υπουργείο Εργασίας. Η
αλληλεγγύη και η ενότητα να εκφραστεί
στην πράξη και να αποτελέσει το
αποτελεσματικότερο όπλο μας
β)
Να ζητηθεί από την ΑΔΕΔΥ να κινηθεί προς
την ίδια κατεύθυνση και στην ίδια
πρακτική.
Σε
ότι με αφορά, θα περιμένω έως την τελευταία
ημέρα της προθεσμίας για την υποβολή
αιτήσεων για τις θέσεις Τμηματαρχών.
Αν τίποτε από τα ανωτέρω δεν έχει γίνει,
και αν η τροπολογία συνεχίζει να ισχύει
θα υποβάλω αίτηση για την θέση στην
οποία υπηρετώ. Τσεκάρωντας στο κατάπτυστο
κουτάκι “Έχω υποβάλει έκθεση αξιολόγησης
Ν.4369/2016 για το 2017”: ΟΧΙ.
Συναδελφικά,
Νίκος
Μποσινάκος