Η απεργία και τα συνδικάτα είναι υπόθεση των εργαζομένων, όχι του κράτους και της εργοδοσίας!
Η κυβέρνηση προχωρά στην υλοποίηση/ενεργοποίηση των διατάξεων του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη (ν.4808/2021) ξεκινώντας -καθόλου τυχαία- από το συλλογικό εργατικό δίκαιο, στοχεύοντας στην αποδυνάμωση των συνδικάτων και θέτοντας στο εργατικό κίνημα μια πρόκληση πραγματικά υπαρξιακών διαστάσεων.
Βρισκόμαστε ακριβώς στην ώρα που θα πρέπει να αποδείξουμε, όλοι και όλες, ανεξαρτήτως πολιτικών/κομματικών/συνδικαλιστικών κ.α. τοποθετήσεων ότι ο νόμος θα μείνει στα χαρτιά. Παράλληλα με την «ανεξαρτητοποίηση» του ΣΕΠΕ, που μέρα με την μέρα, και σε ένα μεταβατικό «μαγείρεμα» απροσδιοριστού χρονικού διαστήματος, διαφαίνεται ότι πρόκειται για άλλη μια απόπειρα «επιτελικού» βολέματος των ημετέρων σε έναν οργανισμό-φάντασμα, η Κυβέρνηση ενεργοποιεί τις πραγματικά σημαντικές διατάξεις για την εργοδοσία και το κεφάλαιο.
Συγκεκριμένα, το Υπουργείο Εργασίας, με πρόσφατη εγκύκλιο «διευκρινίζει» το νέο καθεστώς που διέπει τις απεργίες σε ιδιωτικό δημόσιο τομέα και τις επιχειρήσεις δημόσιου χαρακτήρα και κοινής ωφέλειας, ενώ με απόφαση του Υπουργού Χατζηδάκη ενεργοποιούνται από 1.1.2022 τα Μητρώα Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων και Οργανώσεων Εργοδοτών (ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε και ΓΕ.ΜΗ.Ο.Ε).
Το δικαίωμα της απεργίας περιορίζεται μέχρι εξαφάνισης, μέσα σε ένα κυκεώνα γραφειοκρατικών διαδικασιών για τη νομότυπη εκπλήρωση των τεσσάρων υποχρεώσεων (γνωστοποίησης της απεργίας, διεξαγωγής δημόσιου διαλόγου, διάθεσης Προσωπικού Ασφαλείας και Προσωπικού Ελάχιστης Εγγυημένης Υπηρεσίας, προστασίας του δικαιώματος στην εργασία). Σε μια εποχή απόλυτης ιδεολογικής επικράτησης του νεοφιλελευθερισμού, όπου η θέσπιση διαδικασιών και ελέγχων από το δημόσιο θεωρείται εχθρική για την επιχειρηματικότητα και τους εργοδότες, ενισχύεται ο ασφυκτικός κρατικός έλεγχος στη δράση των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Επιπλέον, οι νέες ρυθμίσεις είναι βούτυρο στο ψωμί των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών, οι οποίες κρύβονται πίσω από τις βαριές τυπικές διαδικασίες για να φρενάρουν οποιαδήποτε διάθεση συλλογικής δράσης των εργαζομένων.
Μετά από χρόνια κατασυκοφάντησης των εργατικών αγώνων, δικαστικών κι άλλων διώξεων των εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, οι πολιτικοί εκφραστές του κεφαλαίου και της εργοδοσίας πιστεύουν ότι μπορούν να σαρώσουν οτιδήποτε έχει και την παραμικρή σχέση με τη συλλογική δράση.
Με απλά λόγια: θεσπίζεται ένα νομικό πλαίσιο ώστε, στην πράξη, κάθε απεργιακή κινητοποίηση να μπορεί πολύ εύκολα να κηρυχθεί παράνομη, με συνέπεια αστική ευθύνη της συνδικαλιστικής οργάνωσης και των μελών του διοικητικού συμβουλίου της.
Ως συνδικαλιστικό κίνημα έχουμε υποχρέωση, ιστορική και ταξική, να αρνηθούμε στην πράξη να εφαρμόσουμε τις νομικές διατάξεις για την κήρυξη απεργίας και να υπερασπίσουμε την ίδια την ύπαρξη πραγματικά μαχητικών και όχι –κυβερνητικών ή εργοδοτικών- σωματείων.
Με την υπουργική απόφαση, ρυθμίζονται κάποια τεχνικά θέματα σχετικά με το Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων (ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε.), που θα τηρείται, μέσω πλατφόρμας, στο σύστημα «Εργάνη». Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις θα δηλώνουν τα μέλη τους, τη διοίκηση, κάθε στοιχείο από τις αρχαιρεσίες κ.λπ. στο υπουργείο Εργασίας, και έμμεσα, εύκολα γίνεται αντιληπτό, θα γίνονται γνωστά και στην εργοδοσία. Στην περίπτωση που δεν «συμμορφωθούν», δεν μπορούν να κάνουν συλλογικές διαπραγματεύσεις. Στην πραγματικότητα, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις μετατρέπονται σε εποπτευόμενους φορείς του Υπουργείου Εργασίας, κάτι που χτυπά στον πυρήνα την ανεξαρτησία τους από κρατικούς φορείς. Ο ξεκάθαρος στόχος της κυβέρνησης με την εφαρμογή του νόμου 4808/2021 είναι ο πλήρης έλεγχος των συνδικάτων, ώστε να καταργηθεί στην πράξη οποιαδήποτε συλλογική αγωνιστική δράση.
Είναι επομένως μονόδρομος για όλα τα σωματεία και τα συνδικάτα να μην ενταχθούν στο ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε., ώστε να μην παραχωρήσουν το δικαίωμα αναγνώρισης και νομιμοποίησής τους στο Δημόσιο.
Για όλα αυτά, υπάρχει άμεση ανάγκη να παρθούν πρωτοβουλίες και να οργανωθούν δράσεις από τα συνδικάτα, προχωρώντας σε συγκεκριμένα οργανωμένα και συλλογικά βήματα ακύρωσης του Νόμου Χατζηδάκη στην πράξη, όπως είχε δηλωθεί από την συντριπτική πλειοψηφία των συνδικαλιστικών οργανώσεων στις μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις του Ιουνίου 2021. Θα πρέπει οι Τριτοβάθμιες Οργανώσεις (ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ) να αναλάβουν τον συντονισμό και να παρέχουν νομική/συνδικαλιστική κάλυψη στα σωματεία που θα αντισταθούν έμπρακτα στο ν.Χατζηδάκη ή στα νέα σωματεία που θα επιχειρήσουν να ιδρυθούν εκτός του ασφυκτικού πλαισίου που αυτός θέτει.
Στο χώρο μας, θα πρέπει οι Σύλλογοι και η Ομοσπονδία μας να πάρουν άμεσα σαφή και ξεκάθαρή θέση δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να εγγραφούν στα Μητρώα Οργανώσεων Εργαζομένων, ούτε να τηρήσουν τις προβλέψεις που αφορούν τον περιορισμό στο δικαίωμα της απεργίας. Μόνο έτσι θα χτιστεί ένα μαζικό κίνημα ανυπακοής στον νόμο Χατζηδάκη και θα πιεστούν και οι ηγεσίες σε ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ να περάσουν από τις διακηρύξεις και τους αφορισμούς σε συγκεκριμένες ενέργειες.
Την ώρα που η επίθεση στα δικαιώματα μας είναι ολομέτωπη και διαρκής, είναι η ώρα να στοιχηθούμε όλοι και όλες πίσω από τον κοινό στόχο και την κόκκινη γραμμή για την οποία γενιές εργαζομένων έδωσαν ιδρώτα και αίμα σε αγώνες.
Είναι πλέον ολοφάνερο ότι δεν πάει άλλο: ή αυτοί ή εμείς!
Απαιτούμε από τους Συλλόγους και την Ομοσπονδία μας:
· Να λάβουν άμεσα αποφάσεις ανυπακοής στον ν.4808/2021 και συγκεκριμένα στις ρυθμίσεις για εγγραφή στο ΓΕΜΗΣΟΕ και για επιπλέον προϋποθέσεις για την κήρυξη απεργίας.
· Να οργανώσουν άμεσα Συνελεύσεις με κάθε πρόσφορο μέσο, ώστε να ακουστεί αδιαμεσολάβητα η άποψη των εργαζομένων του Υπουργείου και να οργανωθεί συλλογικά η παραπέρα δράση μας.