Στη Ρόδο πριν λίγες ημέρες, ένας εργαζόμενος βιντεοσκοπήθηκε την ώρα που σερβίριζε θαμώνες, σχεδόν κολυμπώντας. Στο διαδικτυακό θόρυβο που ακολούθησε, υπήρξαν 3 επίσημες απαντήσεις/θέσεις .
Ο ίδιος ο εργαζόμενος, αλλά και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στην επιχείρηση, υπερασπίστηκαν αυτή την πρακτική, ανέφεραν ότι συναινούν σε αυτή γιατί τους αποφέρει φιλοδωρήματα κλπ. Υπερθεμάτισαν μάλιστα μιλώντας για άψογες συνθήκες εργασίας που παρέχονται από τον εργοδότη. Ο ίδιος ο εργοδότης δεν απάντησε. Ή μήπως απάντησε;;;
Το Εργατικό Κέντρο της περιοχής κατήγγειλε την πρακτική, επικαλούμενο υποβάθμιση της υγειάς και ασφάλειας των εργαζομένων.
Το ελληνικό Κράτος, δια των αρμόδιων Υπουργείων, έπραξε τα εξής:
Το Υπουργείο Ναυτιλίας επέβαλε ακόμη ένα πρόστιμο για παράνομη κατασκευή στην επιχείρηση, καθώς δεν υπάρχει άδεια για εγκαταστάσεις μέσα στην θάλασσα. Όπως αποκαλύφθηκε στη συνέχεια, για τον ίδιο λόγο, στην επιχείρηση έχουν καταλογιστεί αντίστοιχα πρόστιμα, έχει επιβληθεί η ποινή της σφράγισης κλπ κλπ. Αλλά με ευθύνη των Υπουργών που προΐστανται όλα αυτά τα χρόνια στο “αρμόδιο” Υπουργείο η επιχείρηση παραμένει “alive and kicking”
Το Υπουργείο Εργασίας, με αντίδραση ταχύτητας tweeter του αρμόδιου Υπουργού κ. Γεωργιάδη, έστειλε κλιμάκιο επιθεωρητών εργασίας εργασιακών σχέσεων (και όχι επιθεωρητών υγείας και ασφάλειας, καθώς δεν υπάρχουν στη Ρόδο-για την Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρηση Εργασίας, η υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων φτάνει ως την Σύρο...), διαπίστωσε ότι τηρούνται ....τα ωράρια των εργαζομένων εκείνη την ημέρα και στη συνέχεια έκανε μια δήλωση στο πνεύμα, “ο εργαζόμενος ήθελε να βρέχεται για να παίρνει tips, η επιχείρηση είναι εντάξει με τα ωράρια, το θέμα είναι λήξαν”. Η δε “Ανεξάρτητη Αρχή” Επιθεώρηση Εργασίας, δια του Διοικητή κ.Τσιλιβάκη, εκτέλεσε πιστά την εντολή Υπουργού, και τσιμουδιά δεν έβγαλε για τίποτε. Όλα καλά! Για το συμβάν, δεν υπάρχει καμία απολύτως ανακοίνωση στα sites του Υπουργείου Εργασίας ή της Επιθεώρησης Εργασίας.
Όλα καλά και νόμιμα, λοιπόν; Όχι φυσικά.
Παράνομη η εγκατάσταση, θα έπρεπε να μην υπάρχει εδώ και χρόνια, το ελληνικό Κράτος απέτυχε να προστατεύσει το περιβάλλον και τους εργαζόμενους. Ο αρμόδιος Υπουργός Ναυτιλίας σιωπά, ούτε καν ένα τιτίβισμα...
Παράνομη και η εργασία μέσα στην θάλασσα, όσο και αν ισχυρίζεται ο “αδιάβαστος” Υπουργός ότι αυτό δεν προβλέπεται, αλλά ούτε απαγορεύεται. Από όλους τους ειδικούς τονίζεται αλλά και η κοινή λογική επιβάλλει ότι η σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου δεν επιτρέπει την παράκαμψη του ατομικού εργατικού δικαίου όταν τίθενται ζητήματα υγείας και ασφάλειας. Ο Υπουργός κάνει (;) τον ανήξερο γιατί επιδιώκει να χτίσει συμμαχίες ανάμεσα σε θύτες και θύματα (που είτε νομίζουν ότι έχουν πιάσει την καλή, είτε δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς μέσα στην δομική ανισότητα της μισθωτής εργασίας) σε μια Ελλάδα που συνεχίζει να έχει τα πρωτεία σε φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό και οδηγεί γενικά τη νεολαία σε εξευτελιστικές συνθήκες εργασίας, εκούσιες και κυρίως ακούσιες.
Και φυσικά, είναι αποκαρδιωτικό και εξοργιστικό το γεγονός ότι οι αντεργατικές πολιτικές των κυβερνήσεων όλων των χρωμάτων, έχουν οδηγήσει στη δημιουργία μιας γενιάς εργαζομένων, όχι απλώς χωρίς δικαιώματα, αλλά χωρίς καν συναίσθηση των δικαιωμάτων που έχουν χάσει...Η υποβάθμιση της εργασίας και της αμοιβής της με αφορμή τα μνημόνια, την πανδημία, την ενεργειακή κρίση κοκ οδηγεί τελικά σε απουσία συνείδησης για την υγεία και ασφάλεια στους χώρους εργασίας, από τους εργαζομένους.
Σε κάθε περίπτωση, ο κάθε Υπουργός δεν θα έπρεπε να λειτουργεί ως ο τελευταίος (και μάλιστα ...κακός) υπάλληλος, αλλά ...ως Υπουργός. Δηλαδή θα έπρεπε να αναγνωρίσει το γενικότερο πρόβλημα (επικίνδυνες συνθήκες εργασίας -ακόμη και με αντίτιμο έξτρα αποδοχές, εξακολουθούν να είναι επικίνδυνες), να προτείνει μόνιμες λύσεις (πχ βελτίωση νομοθεσίας και κυρίως περισσότεροι και καλύτεροι έλεγχοι από την Επιθεώρηση) , να εποπτεύσει την υλοποίηση και να δημοσιοποιήσει τα αποτελέσματα των πολιτικών του σε αυτό το θέμα. Ο κ. Γεωργιάδης απλώς έβαλε στο αρχείο την υπόθεση με ...συνημμένα δικαιολογητικά την επιστολή δέκα εργαζομένων της παράνομης επιχείρησης και μια λάθος εισήγηση κάποιου νομικού συμβούλου του (;). Αλλα φυσικά, ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για τον άνθρωπο που προκελογικά, παρουσία του, ο εργοδότης εκβίαζε εργαζόμενους για ψήφο στη ΝΔ.
Το εργατικό κίνημα, ωστόσο, δεν αρχειοθετεί αυτές τις υποθέσεις. Ούτε καταπίνει αμάσητα τα εργατικά ατυχήματα που καταγράφονται στα ψιλά των εφημερίδων και σίγουρα δεν γίνονται viral στα social media. Οι σερβιτόροι που κολυμπάνε και οι χορευτές τσάμικου μπροστά από τα κρουαζιερόπλοια δεν είναι καθόλου άσχετοι με τα δεκάδες εργατικά ατυχήματα (104 νεκροί το 2022, 85 νεκροί στο α'εξάμηνο του 2023), δεν είναι καθόλου άσχετοι από τις ξυλοκοπήσεις αρχαιολόγων στη Μύκονο και τα δεκάδες φαραωνικά αυθαίρετα στις παραλίες ή από τον εμπρησμό την επιθεώρηση εργασίας στα Άνω Λιόσια. Τα πλήγματα στην ζωή, στην υγεία, στην αξιοπρέπεια κάθε εργαζομένου ούτε σβήνουν, ούτε εξαγοράζονται. Είναι σημάδια στο κορμί της εργατικής τάξης που παραμένουν φανερά και μας θυμίζουν το καθήκον μας, ως εργαζόμενοι, ως Επιθεωρητές Εργασίας, ως πολίτες, ως άνθρωποι να κρατήσουμε το κεφάλι έξω από το νερό και να υψώσουμε μαζί με τους άλλους τη φωνή μας.
Να αγωνιστούμε ενάντια σε ένα κόσμο που κάνει την ταπείνωση των νέων ανθρώπων να μοιάζει "θελκτική και "προσωρινό βήμα" προς ένα καλύτερο αύριο που όχι μόνο δεν θα έρθει, αλλά θα έχει ετοιμάσει τους όρους για να γίνουν τα πράγματα ακόμα χειρότερα.
Να μη δεχτούμε ως υπάλληλοι του Υπουργείου Εργασίας την πλήρη απαξίωση του ρόλου μας, να μη δεχτούμε ως εργαζόμενοι τον εξευτελισμό.
Να αντιδράσουμε και να αγωνιστούμε για εμάς αλλά και για τους επόμενους.