Συναδέλφισσες, -οι,
Την Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου στις 12 το μεσημέρι στον 4ο όροφο
της Σταδίου 29 θα πραγματοποιηθεί επιτέλους η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου
μας. Η προηγούμενη Συνέλευση πραγματοποιήθηκε πριν από σχεδόν 2 χρόνια και είχε
εκλογοαπολογιστικό χαρακτήρα. Από τότε, παρά τις συνεχείς προσπάθειες και
αιτήματα της συλλογικότητας μας, με ευθύνη της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ, η
πραγματοποίηση συνέλευσης είτε απορρίπτονταν ευθέως είτε μεταφέρονταν στις
καλένδες.
Στα 2 αυτά χρόνια έχουν προκύψει
πάρα πολλά ζητήματα για τα οποία θα έπρεπε να έχουμε συζητήσει και να έχουμε
λάβει συλλογικά τις αποφάσεις μας ως εργαζόμενοι:
Δεν έχουμε συζητήσει για την
διάσπαση του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, το επιτελικό χάος
που έχει προκύψει και θέτει σε κίνδυνο ακόμη και την μισθοδοσία μας. Δεν έχουμε
μιλήσει για την αποτελεσματική
συνδικαλιστική εκπροσώπηση όλων των συναδέλφων/-ισσων που υπηρετούν στα 2 πλέον
Υπουργεία.
Δεν έχουμε αντιδράσει στην
ουσιαστική μείωση του εισοδήματος μας λόγω της καλπάζουσας ακρίβειας που δεν
είναι εισαγόμενη αλλά έχει ελληνικό ονοματεπώνυμο και δεν καλύπτεται από τις
πενιχρές και άπαξ αυξήσεις που μετά από 14 χρόνια μοίρασε ως ψίχουλα η Κυβέρνηση.
Δεν έχουμε πάρει θέση για τον
εξευτελισμό των «χαριστικών» επιδομάτων, των μπόνους που συνδέονται με την
στοχοθεσία που εγκρίνει το …Υπουργικό Συμβούλιο και γενικά για την σταδιακή
μετατροπή του ενιαίου μισθολογίου και της διεκδίκησης 13ου-14ου
μισθού σε ατομικά μισθολόγια και σε “διαίρει και βασίλευε” για να αμειφθούμε ως
«καλά και υπάκουα παιδιά».
Δεν έχουμε διαμαρτυρηθεί
συλλογικά για τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας σε κτίρια που δεν πληρούν τις
ελάχιστες συνθήκες υγείας και ασφάλειας και στα οποία η καθημερινότητα μας
διέπεται από το τραγικό δόγμα «πάμε και όπου βγει»
Δεν έχουμε προχωρήσει
συγκροτημένα και αποφασιστικά την συνδικαλιστική ενοποίηση στο χώρο μας με
συνέπεια να εκπροσωπούμαστε από ολοένα και μικρότερα και πολυδιασπασμένα
σωματεία, που μετατρέπονται σε έρμαια των διαθέσεων κάθε Υπουργού, Γραμματέα,
Διοικητή κλπ
Δεν έχουμε ενισχύσει τους δεσμούς
αλληλεγγύης και δεν έχουμε θωρακίσει τους αγώνες μας με εργαλεία όπως ταμείο
αλληλεγγύης, με πολιτιστικές δράσεις και δράσεις αναψυχής κ.α
Εξίσου σημαντικά όμως, σε αυτά τα
δύο χρόνια δεν έχουμε συζητήσει συλλογικά, για τα τόσα και τόσα που μας
αφορούν.
Πρώτα και κύρια, για το έγκλημα
των Τεμπών και το τι αυτό συνεπάγεται για όλες και όλους μας ή για το ποια θα
έπρεπε να είναι η συνέχεια μετά τις μεγαλειώδεις απεργίες, ειδικά της περσινής
8ης Μάρτη.
Για τη συνολική διάλυση των
δημόσιων αγαθών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την τραγική κατάσταση στα
νοσοκομεία.
Για την πλήρη ανυπαρξία πολιτικής
προστασίας, η οποία σε κάθε έντονο καιρικό φαινόμενο στην «καλύτερη» περίπτωση οδηγεί σε τραγικές
καταστάσεις και στη χειρότερη στοιχίζει δεκάδες ζωές και απέραντες καμένες ή πλημμυρισμένες εκτάσεις κλπ.
Για το συνεχιζόμενο έγκλημα στη
Γάζα και την απαράδεκτη και επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας σε αυτό. Για τις
εκατόμβες νεκρών μεταναστών στα εγχώρια ύδατα…
Η συνέλευσή μας δεν
πραγματοποιείται στο κενό. Γίνεται την ώρα που το φοιτητικό κίνημα δίνει σκληρή
μάχη για την υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου, μετά και την μεγαλειώδη
διαδήλωση της περασμένης Πέμπτης. Γίνεται επίσης την ώρα που και οι αγρότες πραγματοποιούν μαζικές κινητοποιήσεις,
αντιμέτωποι και αυτοί με την ακρίβεια στην ενέργεια και τη διαρκή λιτότητα προς
όφελος λίγων μεγάλων. Και κυρίως γίνεται εν όψει της απεργίας ΑΔΕΔΥ & ΕΚΑ
στις 28/2 (ημέρα συμπλήρωσης ενός έτους από το έγκλημα στα τρένα), την οργάνωση
της οποίας θα πρέπει να συναποφασίσουμε.
Σας καλούμε να συμμετέχετε μαζικά
και ενεργά στην Συνέλευση!
Αντίλογος – Συλλογικότητα Εργαζομένων
στο Υπουργείο Εργασίας και την Επιθεώρηση Εργασίας