8 Μάρτη 2024 – Αγώνας ενάντια στη βία, την διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών και την εργασιακή επισφάλεια-Αγώνας κατά της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας παιδείας
Η φετινή 8ης Μάρτη,
διεθνής ημέρα των γυναικών, ημέρα φεμινιστικής απεργίας, συμπίπτει στην χώρα
μας με την ψήφιση στην Βουλή του νομοσχεδίου που ιδιωτικοποιεί την δημόσια
παιδεία, επιτρέποντας την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Τα δυο φαινομενικά ασύνδετα θέματα έχουν
πολλές κοινές πτυχές και το κυριότερο απαιτούν κοινούς λαϊκούς αγώνες.
Ο αυταρχισμός, η βία, ο πολιτικός
τσαμπουκάς και η κατάλυση ακόμη και της αστικής συνταγματικής τάξης από την
Κυβέρνηση είναι η θεσμική έκφραση της κουλτούρας βίας που διαχέεται στο σύνολο
των κοινωνικών σχέσεων. Επιπλέον, η ιδιωτικοποίηση των δημοσιών αγαθών και
υπηρεσιών, η κυριαρχία του νόμου της αγοράς, ο ατομισμός, η αποξένωση και ο
καταναλωτισμός οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε ακραία φαινόμενα ψυχικών
προβλημάτων, βίας και εγκληματικότητας. Το θέμα της βίας κατά των γυναικών,
έρχεται σταθερά στο προσκήνιο, μέσα από την
τραγική επικαιρότητα Ήδη,
μέσα στο 2024 έχουν καταγραφεί 4 γυναικοκτονίες (με 2 από
τα θύματα ηλικιωμένες γυναίκες,
αναδεικνύοντας έτσι μια επιπλέον πτυχή βίας που συχνά περνά «κάτω από τα ραντάρ»), ενώ μια 19χρονη στη Ζάκυνθο ξυλοκοπήθηκε και
υποχρεώθηκε από το σύντροφό της σε λήψη φαρμάκων για διακοπή κύησης. Η έξαρση
της βίας καταγράφεται πλέον επίσημα και αναδεικνύει χαρακτηριστικά την
υποκρισία της κυβέρνησης, η οποία συγκροτεί Υπουργείο «για την στήριξη της
οικογένειας», αλλά αρνείται να κατοχυρώσει νομικά τον όρο γυναικοκτονία, πάγιο
αίτημα των φεμινιστικών συλλογικοτήτων.
Η υποκρισία όμως δεν σταματά
εκεί, όπως φάνηκε χαρακτηριστικά από την ιστορία των εργαζομένων στην
τηλεφωνική γραμμή SOS. Οι
εργαζόμενες/οι στη γραμμή προχώρησαν την περασμένη βδομάδα σε στάση εργασίας
και συγκέντρωση διαμαρτυρίας, καθώς ήταν απλήρωτες από τον περασμένο Νοέμβριο.
Όπως φάνηκε καθαρά, όσες και όσοι είναι επιφορτισμένοι με το καθήκον της
υποστήριξης των θυμάτων βίας υφίστανται στο πετσί τους την εργασιακή βία και
ανασφάλεια, ενώ το ίδιο το πρόγραμμα δεν αποτελεί μόνιμη δημόσια υπηρεσία και
καλύπτεται ως συγχρηματοδοτούμενο από την Ε.Ε. … Η ανάγκη επαρκούς στελέχωσης
μόνιμων δημόσιων δομών και υπηρεσιών
προκύπτει επιτακτικά και σε αυτή την περίπτωση.
Ο αγώνας των εργαζομένων της
γραμμής SOS αναδεικνύει
και την διάσταση της εργασιακής επισφάλειας, η οποία πλειοψηφικά πλήττει τις
γυναίκες. Εν μέσω γενικευμένης φτωχοποίησης, το αν θα υπάρχει μισθός και το αν
θα ανανεωθεί η σύμβαση είναι ζητήματα που απειλούν την επιβίωση και την
ανεξαρτησία των εργαζομένων γυναικών -και αντρών - ενώ τις καθιστούν ευεπίφορες
σε κάθε μορφή πίεσης, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε τραγικά περιστατικά…
Στο χώρο του Υπουργείου μας αλλά
και γενικά στις δημόσιες υπηρεσίες, χαρακτηριστικό παράδειγμα εκμετάλλευσης της
γυναικείας εργασίας αποτελεί ο τομέας της καθαριότητας. Οι εργαζόμενες στην
καθαριότητα των δημοσίων υπηρεσιών παρέχουν πάγιες και διαρκείς υπηρεσίες αλλά
αμείβονται από ιδιώτες εργολάβους, που φυσικά ενδιαφέρονται για το κέρδος τους
και όχι για την καθαριότητα των δημοσίων υπηρεσιών ούτε για την εργασιακή
ασφάλεια των εργαζομένων. Αυτό έχει ως τελική κατάληξη την εργασιακή εξουθένωση
των καθαριστριών που καλούνται να εργαστούν έχοντας ως μέγγενη την απειλή της
απόλυσης, με υλικά (αναλώσιμα, μέσα ατομικής προστασίας κ.α ) που δεν τους παρέχονται από το
υπουργείο και για μισθούς που σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν τις ατομικές και
οικογενειακές ανάγκες τους.
Για αυτές τις γυναίκες και για τα
παιδιά μας που αξίζουν μιας δημόσιας, ποιοτικής παιδείας θα πρέπει να
συμμετέχουμε μαζικά στις κινητοποιήσεις της Παρασκευής. Οι δρόμοι της Αθήνας
και των πόλεων σε όλη τη χώρα θα πρέπει να γεμίσουν από τις φωνές μας που θα
ζητούν:
- ΚΑΜΙΑ
ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ-ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ
ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
- ΑΥΞΗΣΕΙΣ
ΜΙΣΘΏΝ-ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΙΜΩΝ
- ΧΡΗΜΑΤΑ
ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΧΙ ΣΕ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ- ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΣΤΗΝ ΓΑΖΑ
ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ από
11πμ και στην συγκέντρωση στις 12 το
μεσημέρι στην Πλατεία Κλαυθμώνος