Πάνω που λέγαμε ότι έχουμε φτάσει στον πάτο του βαρελιού ως
προς την αφαίρεση εργατικών δικαιωμάτων στην χώρα μας, η Νίκη Κεραμέως βάλθηκε
να μας αποδείξει ότι υπάρχουν και χειρότερα. Το βαρέλι δεν έχει πάτο και η
εργασία στην Ελλάδα του 21ου αιώνα έχει ακόμη περιθώρια για να εξελιχθεί σε δουλοπαροικία
τύπου 1850.
Το νομοσχέδιο, βασικά σημεία του οποίου παρουσίασε η Υπουργός Εργασίας και
το οποίο δεν έχει περάσει καν από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου, είναι το
τρίτο κατά σειρά αντεργατικό νομοσχέδιο που φέρνει προς ψήφιση η κυβέρνηση
της ΝΔ. Σε συνέχεια των αντεργατικών διατάξεων των νόμων Χατζηδάκη και
Γεωργιάδη, που επέβαλαν τα ελαστικά ωράρια, τις 13 ώρες εργασίας και την
διάλυση των συλλογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, το νομοσχέδιο της Ν.
Κεραμέως προωθεί για άλλη μια φορά το δικαίωμα των εργοδοτών και των
επιχειρήσεων να διευθετούν το χρόνο εργασίας των εργαζομένων σύμφωνα με τις
ανάγκες τους.
Το νομοσχέδιο, με τον προσχηματικό τίτλο “Δίκαιη εργασία για
όλους -Στήριξη στον εργαζόμενο”, προωθεί την περαιτέρω ευελιξία στις εργασιακές
σχέσεις και την υποτίμηση της αξίας της εργασίας.
Ειδικότερα εισάγει:
Ø τη διευθέτηση των ωραρίων σε μηνιαία ή
εβδομαδιαία βάση,
Ø τη 13ώρη
εργασία στον ίδιο εργοδότη και όχι μόνο σε δύο, όπως ήταν μέχρι τώρα, με
συναίνεση του/της εργαζόμενου/ης,
Ø την 4ημερη εργασία, δηλαδή 10ωρο για τέσσερις
μέρες, για όλο τον χρόνο σε συμφωνία με την επιχείρηση,
Ø την fast track πρόσληψη από το κινητό για
έως 2 ημέρες εργασίας,
Ø την υπερωρία στην εκ περιτροπής εργασία, η
οποία απαγορεύεται με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, με αποδοχές προσαυξημένες
κατά 40%.
Ø την «σπαστή» άδεια. Σήμερα, η κατάτμηση
του χρόνου αδείας (σπαστή άδεια) επιτρέπεται μόνο κατ΄ εξαίρεση σε δύο
περιόδους από τις οποίες η μία πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον 12 εργάσιμες
ημέρες επί εξαήμερου εβδομαδιαίας εργασίας και 10 εργάσιμες ημέρες επί
πενθημέρου μετά από έγγραφη αίτηση του εργαζομένου προς τον εργοδότη. Με νέα
διάταξη στην περίπτωση που ο εργοδότης επικαλεστεί φόρτο εργασίας θα μπορεί να
κατανείμει την ετήσια άδεια «χωρίς στεγανά».
Για την κυβέρνηση της ΝΔ και την Υπουργό Εργασίας Ν. Κεραμέως
η ελληνική αγορά εργασίας είναι “αγγελικά πλασμένη”, επικρατεί η συναίνεση
εργαζόμενου και εργοδότη και όλα διευθετούνται με αλληλοκατανόηση και
αγαπημένα!!! Αυτό που σκοπίμως αποκρύβουν, είναι ότι μετά από πολλά χρόνια απορρύθμισης της αγοράς
εργασίας, με την επιβολή των πλέον αντεργατικών ρυθμίσεων, την απίσχναση της
διαπραγματευτικής δύναμης των εργαζομένων, τη διάλυση των συλλογικών
διαπραγματεύσεων, την αυταρχικοποίηση των χώρων εργασίας, την αποδυνάμωση
των ελεγκτικών μηχανισμών και ιδίως την επιβολή της ελευθερίας του
εργοδότη και του διευθυντικού του δικαιώματος άνευ όρων, η δουλειά σχεδόν
έχει καταλήξει ...δουλεία για την πλειοψηφία των εργαζομένων.
Φυσικά, και οι νέες νομοθετικές ρυθμίσεις νομιμοποιούν
πρακτικές που έχουν ήδη παγιωθεί στην ανεξέλεγκτη αγορά εργασίας. Είναι
γνωστό σε όσους έχουν συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα που δουλεύουν στον ιδιωτικό
τομέα, αλλά και σε εμάς που προσπαθούμε με τα υποτυπώδη μέσα και αρμοδιότητες
να την ελέγξουμε, ότι εδώ και χρόνια στους χώρους εργασίας, νόμος είναι το
θέλημα του αφεντικού και δυστυχώς καμία κυβέρνηση δεν έκανε αυτό που θα
έπρεπε για να αντιστρέψει αυτή την πορεία, βάζοντας σε πραγματική
προτεραιότητα τα δικαιώματα των εργαζομένων και τον έλεγχο της εφαρμογής της
εργατικής νομοθεσίας.
Οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες δεν μπορούν, ιδίως ατομικά, να
αποσπάσουν καμία συναίνεση του εργοδότη, η εξάρτησή τους είναι προφανής και δεν
μπορούν να διαπραγματεύονται ελεύθερα και επί ίσιος όροις. Και αυτό το
νομοσχέδιο, λοιπόν, θα επιβάλει την διευθέτηση των ζωών των εργαζομένων,
σύμφωνα με τις ανάγκες της κερδοφορίας των επιχειρήσεων:
- Οι εργαζόμενες/οι θα
είναι σε μια διαρκή ετοιμότητα
για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες εργασίας των αφεντικών τους, που θα
μπορούν να ανατρέπουν την ιδιωτική τους ζωή ακόμα και σε εβδομαδιαία βάση,
ενώ με το προηγούμενο καθεστώς η διευθέτηση του χρόνου εργασίας μπορούσε
να γίνει το λιγότερο για 6 μήνες.
- Οι 13 ώρες εργασίας θα
οδηγήσουν αναπόφευκτα σε αύξηση του μαύρου καταλόγου των θανατηφόρων
εργατικών ατυχημάτων στην Ελλάδα
και σε ουσιαστική ανατροπή του οκταώρου.
- Το δικαίωμα στις
υπερωρίες στην εκ περιτροπής απασχόληση
καθώς και οι συμβάσεις δύο ημερών θα υπονομεύσουν περαιτέρω την πλήρη
απασχόληση και θα εντείνουν την εξάρτηση από τον εργοδότη και την
επισφάλεια για επιβίωση.
- Οι fast track διαδικασίες πρόσληψης με
ένα «κλικ» από το κινητό θα δημιουργήσουν ακόμα πιο «μη διαφανείς
όρους» εργασίας, καθώς δεν θα υπάρχει ατομική σύμβαση εργασίας
και περιθώριο κατανόησης των όρων της από τους/ις εργαζόμενους/ες μέχρι να
την υπογράψουν, παρά μόνο θα γλιτώνει τους εργοδότες από τα πρόστιμα που
επιβάλλονται αν δεν ακολουθούνται οι τυπικές προϋποθέσεις της πρόσληψης.
- Η θερινή άδεια θα
επιμερίζεται σε περισσότερα χρονικά διαστήματα, με σκοπό την εξυπηρέτηση
του κέρδους και όχι την ανάπαυση των εργαζομένων. Ακόμη και οι λιγοστές
καλοκαιρινές διακοπές για τον εργαζόμενο θυσιάζονται στο βωμό της
“ανταγωνιστικότητας της επιχείρησης”
- Το 4ήμερο που πλασάρει η
Υπουργός Εργασίας δεν αφορά σε μείωση του χρόνου εργασίας αλλά σε 10ώρη
εργασία για 4 μέρες, διότι την
πέμπτη μέρα -όπως διατείνεται η Υπουργός- οι εργαζόμενοι/ες θα ασχολούνται
με τα παιδιά τους!!!
Κωμικοτραγικό το γεγονός ότι η Υπουργός βαφτίζει την επιβολή
και την κυριαρχία των επιχειρήσεων επί των ζωών των εργαζομένων, προστασία της
οικογενειακής ζωής τους και προστασία εν γένει των εργαζομένων. Επιπλέον,
διόλου τυχαίο που και αυτό το νομοσχέδιο προωθείται τους καλοκαιρινούς
μήνες, αφού η κυβέρνηση επιθυμεί να
αποφύγει τις αντιστάσεις των εργαζομένων.
Ωστόσο, διόλου τυχαίο δεν είναι και το εντεινόμενο
φαινόμενο των κενών θέσεων στην
ελληνική αγορά εργασίας, καθώς οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες αρνούνται
πλέον να εργαστούν σε κλάδους, όπως ο τουρισμός/επισιτισμός, που επικρατεί
η εργασιακή ζούγκλα.
Απέναντι σε αυτή την νέα επίθεση δεν αρκεί μόνο η άρνηση.
Χρειάζεται και η αντίσταση. Να αντισταθούμε στα απάνθρωπα ωράρια που θέλει
να επιβάλει η κυβέρνηση, στις απλήρωτες υπερωρίες και στους θανάτους στους
τόπους εργασίας. Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας και των ζωών μας θα πρέπει
επιτέλους να γίνει υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων.
Καλούμε τα σωματεία του Υπουργείου μας, τις ομοσπονδίες και
τα συνδικάτα να μην
αδρανήσουν .
Να αναδείξουν άμεσα στους/ις εργαζόμενους/ες και την κοινή
γνώμη τους κινδύνους του νέου αντεργατικού εκτρώματος και να οργανώσουν την
αντίσταση τόσο στην ψήφιση όσο και στην εφαρμογή του.