Το εργατικό δυστύχημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα», στα Τρίκαλα, που είχε ως συνέπεια να απανθρακωθούν 5 εργάτριες, έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα των θανατηφόρων ατυχημάτων που έχουν σημειωθεί τους τελευταίους μήνες. Διαψεύδει ηχηρά όσους πανηγυρίζουν για τη βελτίωση των συνθηκών ασφαλείας, επικαλούμενοι στατιστικά στοιχεία και θεσμικές παρεμβάσεις, σύμφωνα με τα οποία «η Ελλάδα είναι η τέταρτη χώρα με τα λιγότερα θανατηφόρα ατυχήματα σε όλη της Ευρωπαϊκή Ένωση», όπως δήλωσε ο υφυπουργός εργασίας Κ. Καραγκούνης.
Το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων είχε προειδοποιήσει πολλές φορές για τα ζητήματα ασφαλείας στα εργοστάσια και τις επιχειρήσεις της περιοχής γενικά, ενώ ειδικά για το εργοστάσιο «Βιολάντα», ο πρόεδρός του δήλωσε: «Είχαμε δυσκολίες να προσεγγίσουμε τους εργαζόμενους από το συγκεκριμένο εργοστάσιο. Η πρόσβασή μας έφτανε μέχρι την πύλη»… Δεν είναι η πρώτη φορά που τα σωματεία προειδοποιούν για ζητήματα ασφαλείας και αντιμετωπίζονται με απαξίωση ή και διώξεις.
Σύμφωνα με την Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος, τα εργατικά ατυχήματα στην Ελλάδα τείνουν να πάρουν τη μορφή «ανθρωπιστικής κρίσης», ενώ με βάση τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους -και τα οποία καταρρίπτουν κάθε κρατική στατιστική- το 2025 τα θανατηφόρα ατυχήματα ξεπέρασαν τα 200, ενώ 330 εργαζόμενοι τραυματίστηκαν σοβαρά. Σύμφωνα με την Έκθεση Απολογισμού του έτους 2024 της Επιθεώρησης Εργασίας, αναγγέλθηκαν 17.359 εργατικά ατυχήματα το 2024 έναντι 14.920 το έτος 2023.
Το success story της κυβέρνησης στηρίζεται σε κατασκευασμένα μεγέθη, στη συστηματική υποκαταγραφή ή στην εξαίρεση ολόκληρων κατηγοριών εργαζομένων από την καταγραφή όπως είναι οι εργαζόμενοι στον αγροτικό τομέα, οι αυτοαπασχολούμενοι ή όσοι δουλεύουν με όρους που υποκρύπτουν εξαρτημένη εργασία. Όπως στηρίζεται και στην ελλιπή διερεύνηση των αναγγελθέντων εργατικών ατυχημάτων, στην ελλιπή διενέργεια ελέγχων σε επιχειρήσεις υψηλής επικινδυνότητας λόγω έλλειψης κατάλληλων διοικητικών μηχανισμών και δεδομένων των τρομακτικών ελλείψεων προσωπικού στους υπάρχοντες, στη μη καταγραφή των επαγγελματικών ασθενειών και των θανάτων από επαγγελματικές νόσους.
Η κλιμάκωση των εργατικών ατυχημάτων τα τελευταία χρόνια συναρτάται με την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας για χάρη της καπιταλιστικής κερδοφορίας, την οποία προωθεί η κυβέρνηση μεθοδικά και σχεδιασμένα. Για αυτό νομιμοποίησε την 13ωρη εργασία και θεσμοθέτησε περαιτέρω παραβίαση των χρονικών ορίων με τη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας» και την απολογιστική δήλωση των υπερωριών, των αλλαγών ωραρίου και ημερών εργασίας. Για αυτό και μετατρέπει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας σε προϊόν συναίνεσης κράτους και εργοδοσίας, χωρίς την πραγματική συμμετοχή των εργαζόμενων και μακριά από την υπηρέτηση των πραγματικών εργατικών αναγκών.
Το γεγονός ότι το αριθμητικά ανεπαρκέστατο (μετρημένο στα δάχτυλα του ενός χεριού σε πολλά τμήματα) προσωπικό της Επιθεώρησης Εργασίας καλύπτει ολόκληρους νομούς ή ανομοιογενείς ως προς την προσβασιμότητα γεωγραφικές περιοχές όπως είναι τα νησιά, κραυγάζει για την κρατική αδιαφορία ως προς τη λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών και την πραγματική εργατική προστασία.
Καταγγέλλουμε για ακόμη μία φορά την υποβάθμιση των μηχανισμών ελέγχου.
Να καταργηθούν οι νόμοι που οδηγούν στην εργασιακή εξόντωση και διαλύουν τους όρους προστασίας της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων.
Να διερευνηθεί το έγκλημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα» και να τιμωρηθούν οι ένοχοι για το θάνατο των εργατριών.
Όχι άλλες νεκρές και νεκροί στο βωμό της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και της διάλυσης των ελεγκτικών μηχανισμών.
Να ενισχυθεί η υποστελεχωμένη επιθεώρηση εργασίας με επιθεωρητές ασφάλειας και υγείας και με επιθεωρητές εργασιακών σχέσεων για τις συνθήκες εργασίας, την πρόληψη των εργατικών ατυχημάτων και για τον έλεγχο των εξοντωτικών ωραρίων των εργαζομένων.