Νέο Πειθαρχικό Δίκαιο: Απολύσεις για όσους αγωνίζονται για καλύτερο Δημόσιο,… συνδιαλλαγή για «τα δικά μας παιδιά»

 

Με το νομοσχέδιο του Υπ. Εσωτερικών για αναμόρφωση του πειθαρχικού Δικαίου των Δημοσιών Υπαλλήλων, η Κυβέρνηση συγκεκριμενοποιεί και θεσμοθετεί τις βασικές τις ιδεολογικές εμμονές και ταΐζει για ακόμη μια φορά τον κοινωνικό αυτοματισμό, προβάλλοντας το γνωστό και επαναλαμβανόμενο στερεότυπο του «ασύδοτου, ανεξέλεγκτου, απείθαρχου και τεμπέλη» δημοσίου υπαλλήλου. Ένα στερεότυπο που με ευθύνη των αδρανών ή και συνένοχων συνδικαλιστικών ηγεσιών δεν έχει απαντηθεί αποτελεσματικά, ακόμα και όταν σφυγμομετρήσεις στην κοινωνία καταγράφουν με σαφήνεια (ειδικά μετά τα Τέμπη) σημαντικές ρωγμές στο αφήγημα του κοινωνικού αυτοματισμού.

Ποιες είναι οι βασικές κατευθύνσεις του νομοσχεδίου που έχει τεθεί σε διαβούλευση;

Με απλά λόγια:

Α) Όποιος δεν συμφωνεί με την ατομική αξιολόγηση και δεν αξιολογεί/αξιολογείται, ακόμη και στο πλαίσιο σχετικής απεργίας/αποχής, τιμωρείται αυστηρά. Αν το επαναλάβει, απολύεται!

Β) Τέλος οι αιρετοί από τα Πειθαρχικά Συμβούλια (στα οποία ούτως ή άλλως ήταν μειοψηφία). Τέλος και οι ανεξάρτητοι δικαστικοί. Πλέον, θα κρίνουν Νομικοί Σύμβουλοι, δηλαδή ανώτεροι υπάλληλοι του Δημοσίου. Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει.

Γ) Nομότυπα παραθυράκια και ρήτρες διαφυγής για τους «δικούς μας» που πιάστηκαν με την «γίδα στην πλάτη» και αυστηρότερες ποινές, (αφαίρεση μισθολογικών κλιμακίων, δυσθεώρητα πρόστιμα, αργία ή και απόλυση) για τους απείθαρχους και ανυπάκουους υπαλλήλους που υπερασπίζουν το δημόσιο συμφέρον.

Πιο αναλυτικά:

• Προστίθεται ως λόγος μη διορισμού και η απλή παραπομπή για ποινικά αδικήματα. Πρόκειται για προφανή παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας.
• Αυξάνεται από 5 σε 10 έτη το διάστημα μετά από απόλυση/παραίτηση κατά το οποίο δεν μπορεί να γίνει νέος διορισμός, κάτι που συνιστά καταχρηστική τιμωρητική διάταξη.
• Παρέχεται η δυνατότητα στην Διοίκηση να μετακινεί/μεταθέτει υπάλληλο που τίθεται σε δυνητική αργία, δηλαδή δίνει το δικαίωμα στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία να τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί και να «ξαποστέλνει» υπαλλήλους για τους οποίους δεν έχει τελεσιδικήσει οριστικά η πειθαρχική δίωξη. Η έννοια της δυνητικής αργίας είναι η προστασία της Υπηρεσίας από πιθανό κίνδυνο διάπραξης νέου παραπτώματος από τον υπάλληλο, για ποιον ακριβώς λόγο απαιτείται και η μετακίνησή του που μπορεί να διαταρράσει αδικαιολόγητα την οικογενειακή ζωή;
• Προστίθεται ως πειθαρχικό αδίκημα η άρνηση υπαλλήλου να λάβει μέρος, να διευκολύνει ή να προβεί στη διαδικασία αξιολόγησης είτε ως αξιολογητής είτε ως αξιολογούμενος (με ποινή όχι κατώτερη του προστίμου μισθών 2 μηνών). Μάλιστα για το τελευταίο αυτό παράπτωμα προβλέπεται η ποινή της οριστικής παύσης σε περίπτωση υποτροπής. Πρόκεται για την γνωστή ιδεολογική εμμονή του Κυριάκου Μητσοτάκη που οδηγεί σε απόλυση συναδέλφους/συναδέλφισσες που συμμετέχουν σε απεργιακούς αγώνες κατά της ατομικής αξιολόγησης. Είναι απαράδεκτο ότι εξομοιώνεται το συγκεκριμένο πειθαρχικό “παράπτωμα” με αντίστοιχα όπως των εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ζωής.
• Προβλέπεται η δυνατότητα ευμενέστερης μεταχείρισης του πειθαρχικά διωκόμενου αν υπάρξει μεταγενέστερη σχετική διάταξη κατά τη διάρκεια της πειθαρχικής διαδικασίας Πρόκειται για ξεκάθαρο «παραθυράκι» για ευμενέστερη μεταχείριση όσων «ημέτερων» ατυχώς πιαστήκαν στα πράσα. Μια νέα φωτογραφική διάταξη αρκεί για να πέσουν στα μαλακά!
• Αντικαθίσταται το πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό συμβούλιο σε κάθε φορέα από το Πειθαρχικό Συμβούλιο Ανθρώπινου Δυναμικού Δημόσιου Τομέα του Υπουργείου Εσωτερικών, που αποτελείται αποκλειστικά από Νομικούς Συμβούλους του Κράτους και κατά των αποφάσεων του οποίου δεν επιτρέπεται ένσταση (καταργείται το Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό)! Πρόκειται για άλλη μια γνωστή εμμονή της παρούσας κυβέρνησης, που βγάζει αλλεργία όταν βλέπει μαχητικούς συνδικαλιστές να υπερασπίζουν τα δικαιώματα των εργαζομένων και να μην σιωπούν απέναντι σε άδικες και μεροληπτικές διώξεις.
• Αυξάνεται το όριο του προστίμου αποδοχών που μπορούν να επιβάλλουν οι πειθαρχικώς προϊστάμενοι (αρ.19).
• Τέλος εισάγεται η διαδικασία της πειθαρχικής συνδιαλλαγής, ένα ιδιότυπο παζάρι μεταξύ Διοίκησης και υπαλλήλου που αποσκοπεί στην υπογραφή ενός πρακτικού συνδιαλλαγής στο οποίο καταγράφεται η ομολογία ενοχής του υπαλλήλου με αντάλλαγμα χαμηλότερες ποινές. Προφανώς, αυτή η διαδικασία θα αποτελέσει ένα είδος “δήλωσης μετάνοιας” για όσους αγωνιστές αποφασίσουν “να μπουν στον ίσιο δρόμο” αλλά και ένα είδος «συγχωροχαρτιού» για όσους επίορκους θελήσουν να την βγάλουν καθαρή.

Οι αλλαγές στο πειθαρχικό δίκαιο των Δημοσίων Υπαλλήλων έχουν ξεκάθαρη πολιτική στόχευση:

Να χτυπήσουν ανελέητα την ανυπότακτη στάση και την μαχητικότητα όσων δημοσίων υπαλλήλων επιμένουν να υπερασπίζουν το δημόσιο συμφέρον, τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, το δημόσιο χρήμα, το περιβάλλον. Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ και καιρό, με το ήδη αντιδραστικό πειθαρχικό δίκαιο, διώκονται εκπαιδευτικοί που καταγγέλλουν τις ελλείψεις σε ανθρώπινους και υλικούς πόρους στα σχολεία μας, αρχαιολόγοι που στηλιτεύουν την καταλήστευση του πολιτιστικού μας πλούτου, μηχανικοί που δημοσιοποιούν τις παραβιάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, υπάλληλοι που αποκαλύπτουν τρανταχτές περιπτώσεις διασπάθισης δημοσίου χρήματος, συνδικαλιστές που καταγγέλλουν φαινόμενα εργασιακού mobbing. Τελευταίο-όχι μοναδικό- αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα η πειθαρχική δίωξη της υπαλλήλου που συνέβαλε στην αποκάλυψη του πάρτυ επιδοτήσεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Από την άλλη πλευρά, το ίδιο πειθαρχικό δίκαιο δεν εφαρμόζεται ή εφαρμόζεται κατά το δοκούν όταν πρόκειται για πρόθυμα γιουσουφάκια της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας που κάνουν την “βρώμικη δουλεια” (βλέπε περιπτώσεις υπεξαιρέσηςκοινών ταμείων, πλαστών πτυχίων , και φυσικά διευκολύνσεων σε υπουργικά και βουλευτικά ρουσφέτια κ.α.).

Την ώρα που το ένα σκάνδαλο διαδέχεται το άλλο, ανάμεσα σε φραπέδες, χασάπηδες και ζοφερές εικόνες τύπου "ξέρεις ποιος είμαι εγώ", "πάμε και όπου βγει" , "εφόσον στέκει το Μαξίμου και ο Μάκης είσαι βράχος" , η αυστηροποίηση του πλαισίου για τους δημοσίους υπαλλήλους αποτελεί ταυτόχρονα υποκρισία και μέσο διαφυγής για την Κυβέρνηση, αλλά και προετοιμασία ώστε να περιοριστούν οι φωνές που ενδέχεται να βγάλουν στη φόρα τα επόμενα. Με λίγα λόγια, η επιτομή του δήθεν επιτελικού κράτους, που απλώς μεταφράζεται ως «Το κράτος είναι δικό μας».

Τα σωματεία, οι ομοσπονδίες και η ΑΔΕΔΥ θα πρέπει να αναδείξουν άμεσα και μαζικά τα ψέματα της Κυβέρνησης. Δεν μπορεί να περνάει αναπάντητο το χυδαίο αφήγημά της Κυβέρνησης, ότι για την εικόνα της Δημόσιας Διοίκησης υπεύθυνος είναι ο ανεξέλεγκτος και ατιμώρητος Δημόσιος Υπάλληλος. Ένα αφήγημα που αποτελεί το απόλυτο άλλοθι για τις διαχρονικά τεράστιες ευθύνες των κυβερνήσεων που διέλυσαν την Δημόσια Διοίκηση, αφήνοντας της χωρίς επαρκές προσωπικό, ξεπουλώντας τις αρμοδιότητες της στον κρατικοδίαιτο ιδιωτικό τομέα, διαλύοντας κάθε έννοια αξιοκρατίας και δικαιοσύνης. Δεν είναι το αυστηρότερο πειθαρχικό δίκαιο αυτό που έχει ανάγκη το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά οι αξιοκρατικές και διαφανείς κρίσεις για θέσεις ευθύνης (που δεν έχουν γίνει για πάνω από 15 έτη), οι αξιοπρεπείς αμοιβές που δεν θα εξαρτώνται από τα κέφια της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας (βλ.bonus), η επαρκής στελέχωση των κρίσιμων λειτουργιών του.

Απαιτούμε να αποσυρθεί άμεσα το συγκεκριμένο νομοσχέδιο που προσβάλλει βάναυσα την δημοσιουπαλληλία και βλάπτει το δημόσιο συμφέρον. Καλούμε τους συναδέλφους/-ισσες να σταθούμε απέναντι στην αυταρχικοποίηση του δημόσιου τομέα ως εργασιακού χώρου και την εργαλειοποίηση άδικων στερεοτυπικών αντιλήψεων περί των δημοσίων υπαλλήλων.

Διεκδικούμε:

• αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας,
• δίκαιες αμοιβές-επαναφορά 13ου-14ου μισθού,
• προσλήψεις για υγεία , παιδεία
• αξιοκρατία -κρίσεις παντού και τώρα
• κρατικοποιήσεις με κοινωνικό έλεγχο για τα δημόσια αγαθά (συγκοινωνίες, ενέργεια, νερό)

Καλούμε τους συναδέλφους/-σσες να συμμετέχουν στην παναττική στάση εργασίας (από 1μμ έως λήξη ωραίου) και στην συγκέντρωση που προκήρυξε η ΑΔΕΔΥ για την Τετάρτη 16 Ιουλίου και ώρα 14.00 στο Υπουργείο Εσωτερικών (Λεωφ. Βασιλίσσης Σοφίας 15).